What’s in a name

Op een dag, stel ik mij zo voor, sta ik daar ook.
Te rammelen aan de hemelpoort.

‘Joehoe, halloooo, laat me d’r in!’ roep ik, terwijl ik op een deur bonk.
De deur gaat op een kiertje.
Daar staat een ‘iets’ wat ik me nu met geen mogelijkheid voor kan stellen. Het zou zomaar een roze eenhoorn met een theepotje in de slurf en een vergiet op de kop kunnen zijn. Weet ik veel.
Het drukt een tentakel tegen mijn voorhoofd.
‘Hm, wat dingetjes hier, wat toestanden daar, ’t had natuurlijk beter gekund, maar je was goed van hart hoor.
Ik laat je graag binnen. Het is een nogal eenzame bedoening hier. Oh, wat hoop ik dat je door de laatste test komt.’
De deur gaat nog wat wijder open.
Test? Laatste test nog wel. Mwah, moet toch wel lukken met dat goeie hartje van mij. Denk ik opgewekt.
‘Wat voor test is het dan? vraag ik onbekommerd.
‘Mijn naam!’ zegt het wezen met een verdrietige toon.
‘Heb je mij wel bij de juiste naam genoemd tijdens je leven? En kun je mij nu mijn naam noemen?

Want ík ben namelijk de enige echte ware schepper van het leven. ‘

‘Sja, sjemig, ehhh…’ stamel ik.
De juiste naam. Hoe moet ik die weten? Er zijn zoveel namen genoemd.
Ik heb geen flauw idee welke de enige juiste echte ware naam zou kunnen zijn.
‘God, Allah, Brahma, Vishnu, Jezus, Heilige noedel, Jahweh, Frya, Wodan, Thor, Moira, Schepper, Licht, Bron, Druppel…’ begin ik op te sommen en vraag me ondertussen verwoed af of ik nóg meer namen kan bedenken en hoeveel pogingen ik mag doen.
‘Nee, nee en nog eens nee!’ schreeuwt het wezen me woedend toe. ‘Hopeloos word ik er van. Die hele aardse schepping om mijn naam te kennen en geen méns die het weet.
Ik heet #*^}~#^*, maar zelfs met een simpel #*^} zou ik nog genoegen kunnen nemen.’
‘Sorry hoor’ zeg ik geschrokken, ‘het is ook wel een hele moeilijke naam, ik kan het niet eens behoorlijk uitspreken. En ik heb er écht nog nooit van gehoord.’
‘Ja, dat zeggen jullie allemaal. Jullie ménsen.’ Zegt het wezen met enige minachting.
Het wijst naar de aarde, ‘kijk daar. In die rots. Had ik het ingebeiteld. Voor jullie. Je had het dus kúnnen weten!
Dus nee, ook jij komt er niet in. Nu niet en nooit niet.
Geen nieuwe pogingen, geen herkansing.
Ga maar kloppen bij de buren. Eeuwige foltering in de hel is je deel.’
Het wezen sluit de deur, door de kier vang ik nog net een glimp op… van leegte.
Een gapende leegte is de enige vulling in deze hemel.
Omdat we allemaal de enige juiste echte ware naam niet wisten.

Óf zou mogelijk zijn dat ik zeg ‘Knor. Ik heb je altijd Knorretje genoemd.’
‘Mensenkind toch,’ glimlacht het stralende wezen, ‘lekker belangrijk. Dat gedoe met die namen van jullie.
Kom erin.’
De deur zwaait wijd open.
Een regenboog aan kleurrijke schitteringen straalt me tegemoet.
Ja, denk ik bij mezelf. Hier hoor ik thuis.
Hier horen we allemaal Thuis.

 

Advertenties

10 gedachtes over “What’s in a name

  1. Ja, daar zeg je mij wat…Ik heb net een paar decennia aan hersenloze religiositeit achter de rug.O, dat nauwelijks gebruikte verstand, het verwaarloosde gevoel en gebrek aan realiteitszin. De kretelogie (what the fuck is dat nu? Het als een malloot uit de bijbel – of welk ander boel dat ook – citeren van teksten een soort lingo maar dan evangelisch). Wat is God, een man, een vrouw, een energie, liefde, haat, een verstandig wezen of Iets wat ineens an gedachten kan veranderen en gehakt maakt van de mensheid? Dat zijn allemaal visies waar theologen, imams, rabbijnen, priesters en whatevers allemaal meningen over hebben. En die mening wordt met een felle woordenstrijd of met heilige oorlogen bevochten, zodat degenen met de meeste kennis, de mooiste redenering of de beste wapens wint en iedereen de mond snoert en wie niet luistert moet dood, liefst zo pijnlijk mogelijk.
    ‘But i still haven’t found what I was looking for… zingt Bono. Ik denk ‘vuilnisbak open, religie erin’ en allemaal een beetje medegevoel krijgen voor de mensen om ons heen. Ik heb teveel slachtoffers gezien van de religie met hun achterlijke, veelal mannelijke, godsbeelden die niet veel anders zijn dan de goden op de Olympus die deden wat ze zelf wilden en hun schaakspel met mensenlevens voerden, teveel bezig hun eigen positie veilig te stellen. Net mensen met hun harteloze godsdiensten die allemaal denken gelijk te hebben.

    Ik wil net zo’n kleurrijke ‘whatever hemel’ jij schets, die mij doet denken aan een mooie zomerse gaypride. Maar teveel mensen leven voor een ‘straks’ en verkloten het leven van anderen hier met hun ‘de bijbel zegt’ of ‘de koran zegt’. Dat zijn nu juist de encyclopedieën van het menselijk onrecht, geschreven met het bloed van onschuldige mensen zoals jij en ik. Ik heb gezegd, amen, de mazzel…

    Liked by 2 people

  2. Ja, ook religie of religie als excuus maakt meer kapot dan heel. Hoewel ik denk dat er mensen zijn die het goede uit religie halen en goede daden verrichten. Maar haat moord of betweterig gezeik zijn een schaduwzijde. Er is gewoon destructief gedrag en constuctief. De mens kiest.

    Liked by 1 persoon

    1. De Jezuiten zie ik op dit gebied als het gekste.
      Eigenlijk overal machtswellustelingen, tot aan kanonnen gieten voor de Chinese keizer, en Bruno levend laten verbranden, maar wel in het gebied wat nu Paraguay is, Indianen zo beschermen dat de Jezuiten uit het hele Spaanse gebied werden verdreven.
      Jean Lacouture, ‚The Jesuits, a multibiography’, 1995, Washington D.C.
      Ook kan niet worden ontkend dat kloosters positieve invloeden hadden, hoewel eigenlijk overal revoluties en opstanden ook tegen kloosters waren gericht.
      Niet in het minst de Duitse boerenopstand, 1524, uit m’n hoofd.
      In Friesland polderden monniken de Middelzee in.

      Like

  3. Iemand ging naar de deur van de Beminde
    en klopte aan.
    Een stem vroeg: “Wie is daar?”
    Hij antwoordde: “Ik.”
    De stem zei:”Er is geen plaats voor Mij en U.”
    De deur werd gesloten.
    Na een jaar van eenzaamheid en gemis
    keerde hij terug en klopte aan.
    Een stem van binnen vroeg:”Wie is daar?”
    De man zei: “U.”
    De deur ging voor hem open.

    (Rumi)

    Liked by 4 people

  4. Mooi stuk Petra. 🙂 De naam van onze schepper/schepster, in hoeverre is dat inderdaad relevant? Zouden we een zelfzuchtig, hooghartig opperwezen moeten kennen, of een goedlachse? What’s in a name… Dat is eveneens toepasbaar op ons mensen; zijn wij onze naam? De eerste 5 minuten van mijn leven hete ik Amber Charmene, totdat mijn ouders bedachten dat ze Rozemarijn een betere naam vonden. Rozemarijn vind ik te streng klinken, dus laat ik altijd afkorten tot Roos. Ben ik nu minder mij, of juist meer mij? ‘Roos’ vind ik leuker klinken, maar had net zo lief Amber geheten. Als er een scheppende entiteit is, is dat veelomvattender dan enkel een naam. Namen gebruiken wij om iets te definiëren en te onderscheiden, om de wereld in te delen. So, I wonder… Die ‘ultieme naam’, zou die bestaan, of is dat ook slechts een hersenspinsel van ons mensen in project ‘duidt de wereld om ons heen’?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s